به نام بهترین دوستم

با درود و عرض ادب به ایرانیان واقعی

امیدوارم در هر کجای این کره خاکی باشیدفرهنگ لوتی منشی و وطن پرستی آریایی را فراموش نکرده

باشید.

هردین و مذهبی دارید،خواه مسلمان باشید یا زرتشتی،خواه مسیحی باشید یا کلیمی فرقی ندارد.

مهم این است که پروردگار خود را عاشقانه بپرستید و وجود اهورایی او در اعماق وجودتان رخنه کرده

باشد.

عجب عجوزه ی هزار دامادی است این زندگانی...در دنیای امروز غم زمین را زیر سلطه برده...

به حق دنیایی است عاری از شقایق...

اما فراموش نکنیم بذرشقایقی از دشت عاشقان به همراه نسیم ره این سو را گرفته که تنها امید

ماست،

تنها برگ برنده ی ما بذری است که از صحرای زیبا و روشن محبت به این سوی آمده تا ما با دیدن آن

شاید...شاید کمی به خود بجنبیم و دشتی از جنس آن بسازیم.

شاید دیاری بسیار بزرگ...آن قدر بزرگ که حتی عظیم تر از صحرای زیبا و روشن محبت باشد...آن قدر

بزرگ ترکه صحرای ما دشت روشنی باشد که دیار قبلی مهر و عشق در جوارش چون سیاهچالی

انزجار آور باشد.

شقایق فزونی می یابد....

آه...آن هنگام شقایق فراوان است...وقت زندگانیسست،

آری سهراب می فرماید:

تا شقایق هست زندگی باید کرد.

    پیشکشی از اعضای حزب